REPORTING पेन

नेपालका विभिन्न विधा र विषयका विश्वसनीय ताजा समाचारहरू, घटनाहरू, अपडेटहरू र जनचासोका विषयहरूलाई एकै ठाउँमा समेट्ने हाम्रो विशेष श्रेणी। यहाँ तपाईंले सामाजिक, राजनीतिक, आर्थिक र स्थानीय सबै खाले खबरहरू सहज रूपमा पाउन सक्नुहुन्छ।

आर सी थारु नगर अस्पतालमा प्रसुती सेवा लिनजाँदा कर्मचारीले दिन्छन अनावश्यक दुख

बर्दिया। रिपोर्टिंग नेपाल-२२ श्रावण २०८०
बर्दियाको बारबर्दिया नगरपालिकामा रहेको आर सी थारु मेमोरियल नगर अस्पतालमा दिइने विभिन्न स्वास्थ्य सेवा मध्ये प्रसुती सेवामा कामगर्ने कर्मचारी हरुले सेवाग्राहीलाई अनावश्यक दुख दिने गरेको सेवा ग्राहिले गुनासो गरेका छन।

उक्त आर सी थारु मेमोरियल नगर अस्पतालमा प्रसुती सम्बन्धि सेवालिन आएका बिरामिको कुरुवाको धेरै गुनासो पछि खोज नेपाल न्युजको सम्पादक आफै गएर बुझ्दा कुरुवाले भने अनुसार नै जति पटक गर्भवती जाँच गराउन गयो तेति नै पटक ओ पि डि अन्तर्गत को बिरामी पुर्जा नकाटेसम्म गर्भवती लाई अत्यावश्यक जाँच देखि औषधि सम्म नदिने गरेको पाइयो। भने यस न्युज च्यानलका सम्पादकले पटक पटक गर्भवती जाँच पुर्जामा लेख्दिनु भन्दा समेत नमानेको र सो करारका कर्मचारी हरुको यस्तो अटेरी हर्कत देख्दा छमता भन्दा पनि पावर र पहुचका भरमा करारमा जागिर खाएका हुनकी भन्ने समेत यस न्युज च्यानल लगाएत सेवाग्राहीले आँकलन गरेकाछन।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

सन्तानको चाहनामा प्रविधिको सहारा : IVF उपचारमा बढ्दो निर्भरता

काठमाडौं, वैशाख २९, २०८२  – रिपोर्टिंग सम्बाददाता 
नेपालमा पछिल्ला केही वर्षयता IVF अर्थात् In Vitro Fertilization प्रविधिको प्रयोग उल्लेखनीय रूपमा बढ्दो छ। विगतमा सन्तान प्राप्तिको लागि विदेश जानुपर्ने अवस्था भए पनि अहिले काठमाडौं, पोखरा, बुटवल, विराटनगर लगायतका सहरहरूमा आधुनिक IVF क्लिनिकहरू विस्तार भएका छन्। यस प्रविधिबाट सयौँ निःसन्तान दम्पतीले सन्तान प्राप्ति सम्भव बनाएका छन्।

यस प्रविधिको प्रयोग विशेषगरी तब गरिन्छ जब दम्पतीले दीर्घकालीन प्रयासपछि पनि सन्तान प्राप्त गर्न सकिरहेका हुँदैनन्। महिलाको Fallopian tube बन्द भएको, वीर्यमा गम्भीर समस्या रहेको, Endometriosis जस्ता रोगहरू भएको वा अघिल्ला गर्भधारणहरू बारम्बार असफल भएका अवस्थाहरूमा IVF उपयुक्त मानिन्छ।

उपचारको क्रममा सुरुमा महिलालाई अण्डा उत्पादन बढाउने विशेष हर्मोन औषधि दिइन्छ। त्यसपछि Ultrasound को सहायताले अण्डाशयबाट अण्डा निकालिन्छ। अर्कोतर्फ, पुरुषबाट वीर्य सङ्कलन गरिन्छ र स्वस्थ शुक्राणुहरू छुट्याइन्छन्। यी अण्डा र शुक्राणुलाई प्रयोगशालामा निषेचित गरी भ्रूण विकास गराइन्छ। विकसित भ्रूणलाई केही दिन शरीरबाहिर राखेर मूल्याङ्कन गरिन्छ, र सबैभन्दा स्वस्थ भ्रूण महिलाको गर्भाशयमा स्थानान्तरण गरिन्छ। यसरी सफल भएमा गर्भ रहन्छ।

काठमाडौंस्थित Healthline Fertility Center, Nepal Fertility Centre, Vatsalya IVF, Norvic IVF लगायतका क्लिनिकहरूले पछिल्लो समय उल्लेखनीय सफलता हासिल गरिरहेका छन्। क्लिनिकहरूमा दैनिक १० देखि १५ जना निःसन्तान दम्पती परामर्शका लागि आउने गरेका छन्। एक प्रजनन विशेषज्ञका अनुसार, “पछिल्लो पाँच वर्षमा IVF उपचारको माग दोब्बर भएको छ। यस उपचारका निम्ति पहिले विदेश जानुपर्ने अवस्था थियो, तर हाल  नेपालकै विभिन्न शहरहरुमा  यो सेवा सहज रूपमा उपलब्ध छन्।”

नेपालमा सन्तान नहुने समस्याको समाधानका रूपमा IVF (In Vitro Fertilization) प्रविधिको प्रयोग तीव्र रूपमा बढिरहेको छ। राजधानी काठमाडौंदेखि विराटनगरसम्म फैलिएका प्रजनन उपचार केन्द्रहरूमा दैनिक सयौँ दम्पती IVF को परामर्शमा पुगिरहेका छन्। तर, यो प्रविधिको बढ्दो निर्भरता के दीर्घकालीन समाधान हो, वा नयाँ समस्या निम्त्याउने खतरा पनि बोकेको छ?

विशेषज्ञहरू भन्छन्, पछिल्लो समय बढ्दो तनाव, दम्पतीको ढिलो विवाह, प्रदूषण, जीवनशैलीका कारण निःसन्तानता वृद्धि भएको छ। यसैकारण IVF प्रविधिमा आकर्षण बढेको हो। तर, उपचारको लागत महँगो हुनु, प्रक्रिया तनावपूर्ण र कहिलेकाहीँ पुनः प्रयास गर्नुपर्ने अवस्था आउनुले यसमा निर्भरता बढ्नु स्वयंमा चिन्ताको विषय बन्न थालेको छ।

केही दम्पतीहरू बारम्बार IVF प्रयास गर्दा पनि सफल नहुने र मानसिक तथा आर्थिक दुवै दृष्टिले थकित हुने गरेका छन्। अर्कोतर्फ, कतिपय निजी केन्द्रहरूले अत्यधिक प्रचार गरेर मानिसहरूलाई उपचारका लागि आकर्षित गरिरहेको आरोप पनि लाग्न थालेको छ। नियमनको स्पष्ट मापदण्ड नहुँदा उपचारको गुणस्तर, पारदर्शिता र शुल्क निर्धारणमा समेत प्रश्न उठ्न थालेका छन्।

नेपालमा हालसम्म IVF प्रविधिलाई नियमित गर्ने कुनै स्पष्ट कानुनी ढाँचा छैन। यसले गर्दा भविष्यमा यो क्षेत्रमा नैतिक र कानुनी विवाद बढ्ने सम्भावना पनि विशेषज्ञहरूले औंल्याएका छन्।

यसबीचमा चिकित्सा वैज्ञानिकहरूले IVF लाई समाधानको रूपमा लिनुपर्ने भए पनि यसको प्रयोग सतर्क ढंगले र आवश्यक परामर्शपछि मात्र गर्नुपर्ने सुझाव दिएका छन्। नत्र यसप्रति बढ्दो निर्भरता समाजमा नयाँ समस्याहरू उत्पन्न गर्न सक्ने सम्भावना रहन्छ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

नेपाल टेलिकमका शाखा अधिकृत बेपत्ता

१९ कार्तिक २०८०, बिराटनगर । झापा स्थित नेपाल टेलिकम सुरुङ्गा शाखाका लेखा अधिकृत ३१ बर्सिय दिलिप सुवेदी ५१ दिनदेखि सम्पर्कविहीन छन् । उनको परिवारले विराटनगरमा पत्रकार सम्मेलन गरि खोजीका लागि सहयोग अपिल गरेका छन । भदौ ३० गते देखि झापाको कन्काई नगरपालिका वडा  ३ मा रहेको कार्यालयको क्वाटरबाट  बेपत्ता भएका उनी अझै फेला नपरेको बुबा नेत्रप्रसादले पत्रकार सम्मेलनमा बताय ।

दाजु लक्ष्मीप्रसाद सुबेदिले भाइ हराएको लामो समयसम्म अत्तोपत्तो नभएको जानकारी गराय । दिलिप कार्यालयकै सुरक्षागार्ड ओमप्रकाश खरेलसँग भदौ ३० गते बिहान ६ः३० बजेतिर चिया खान स्कुटरमा निस्किएका थिए ।  सुरक्षा गार्डका अनुसार चिया पिएर दुवै जना करिब ७ बजे कार्यालयमा आएको, त्यसपछि कार्यालयकै माथिल्लो तलाको ‘गेस्ट हाउस’मा आराम गर्छु भनेर दिलिप गए का थिय ।

बिहान करिब २७ मिनेटजति दिलिपले बुहारी बजुना भट्टराईसँग मोबाइलबाट भिडियो कलमा कुराकानी भएको देखिन्छ ।’ त्यसपछि मोबाइल ‘अफ’ रहेको छ दिलिपका दाइ लक्ष्मी ले बताय । दाइका अनुसार  कार्यालयबाटै हराएको उल्लेख गर्दै उनले अहिलेसम्म नभेटिनुले घटना रहस्यमय र शंकास्पद रहेको बताए । चाबी, चस्मा, पर्स, एटीएम कार्ड, चप्पल, कपडालगायत भाइले चलाउने स्कुटर कार्यालयभित्रै थियो ।
झापा प्रहरीका प्रवक्ता डीएसपी खगेन्द्र रिजालले बेपत्ता दिलिप सुवेदीको खोजी भइरहेको , प्रहरीको विशेष टोली नै दिलिपको खोजीमा केन्द्रित रहेको तर अहिलेसम्म अवस्था पत्ता नलागेको बताएका छन  ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

इजरायलले प्यालेस्टाइनलाई गरेको आक्रमणको विरोध प्रदर्शन

५ कार्तिक २०८०

प्यालेस्टाइनमाथि इजरायलले गरेको आक्रमणको विरोधमा इजिप्टमा विशाल प्रदर्शन भएको छ । प्यालेस्टाइनको समर्थन गर्दै हजारौँ इजिप्टियनवासीले सडकमा प्रदर्शन गरेका छन्। 

प्रदर्शनकारीले प्यालेस्टाइनको झण्डा बोकेर इजरायलको विरोध गरेका छन् । कायरोको सडकमा उत्रिएर इजिप्टवासीले विरोध जनाएका छन्  । प्यालेस्टाइनीहरुसँग इजिप्टवासीहरुले ऐक्यबद्धता जनाउँदै विरोध प्रदर्शन गरेका छन् । गाजावासीलाई प्रदर्शनकारीले लचिलोपन कायम गर्न आग्रह  गरेका छन् ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

बारबर्दिया–५ मा यौन तथा प्रजनन् स्वास्थ्य मेला सम्पन्न, तीन कोठे पहुँचयुक्त शौचालयको उद्घाटन

०२ मंसिर  २०८२ रिपोर्टिंग  नेपाल | बारबर्दिया नगरपालिका–५ स्थित जनप्रिय आधारभूत विद्यालय जब्दहवामा हालै यौन तथा प्रजनन् स्वास्थ्य (Sexual and Reproductive Health) सम्बन्धी विशेष मेला आयोजना गरिएको छ। विद्यालयले विद्यार्थीहरूमा यौन स्वास्थ्य अधिकारबारे जानकारी अभिवृद्धि र सचेतना फैलाउन उक्त मेलाको आयोजना गरेको जनाएको छ।

मेलामा यौन शिक्षा तथा प्रजनन् स्वास्थ्यसँग सम्बन्धित विभिन्न स्टलहरू राखिएका थिए। यहाँ सन्देशमूलक सामग्री, चित्र, सूचना तथा जानकारीमूलक पोष्टरहरूको प्रदर्शनी गरिएको थियो, जसले विद्यार्थीहरूमा आफ्ना अधिकार, स्वास्थ्य र सुरक्षित व्यवहारबारे बुझाइ विकास गर्न महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ।

उक्त अवसरमा परियोजनाको सहयोगमा निर्माण गरिएको तीन कोठे पहुँचयुक्त शौचालयको पनि उद्घाटन गरिएको थियो। करिब १५ लाख १९ हजार रुपैयाँ लागतमा निर्माण गरिएको यस शौचालय समयानुकूल, पहुँचयुक्त र प्रयोगमैत्री छ।

कार्यक्रममा उपस्थित बारबर्दिया नगरपालिकाका नगरप्रमुख छबिलाल थारुले जनप्रिय आधारभूत विद्यालयले छोटो समयमा उल्लेखनीय सुधार गरेकोमा प्रशंसा गर्दै भने, “विद्यार्थीहरूको प्रस्तुति र क्षमताले मलाई अत्यन्तै खुशी बनाएको छ। नगरपालिका विद्यालयहरूमा स्वच्छता प्रवर्द्धनका लागि निरन्तर कार्यक्रम सञ्चालन भइरहेको छ। विद्यालयको खानेपानी, सरसफाइ र स्वच्छता कार्यविधिलाई स्थानीयकरण गरी सबै विद्यालयमा लागू गरिसकिएको छ। आवश्यक भौतिक संरचना निर्माणको काम पनि निरन्तर रूपमा भइरहेको छ। पालिकाले शिक्षा र स्वास्थ्य क्षेत्रमा लगानी बढाउँदै छात्र–छात्राहरूको समग्र विकासमा जोड दिइरहेको छ।”

नगरपालिकाका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत गौतम भण्डारीले पनि विद्यार्थीहरूको प्रस्तुति हेरेर उनीहरू यस विषयमा सचेत हुँदै गएको स्पष्ट भएको बताए। निर्माण भएको तीन कोठे शौचालय समयानुकूल, पहुँचयुक्त र उपयोगी भएको भन्दै यसको सही सदुपयोगसँगै स्वास्थ्य र व्यवहारमा सकारात्मक परिवर्तन ल्याउन आवश्यक रहेको उहाँले जोड दिनुभयो।

कार्यक्रममा राधाकृष्ण थारु जनसेवा केन्द्रका कोषाध्यक्ष यज्ञप्रसाद पोखरेलले संस्था विगतदेखि नै सामाजिक क्षेत्रमा अग्रणी भूमिकामा रहेको बताउँदै, “हामी निरन्तर रूपमा समुदायमुखी कार्यक्रम सञ्चालन गर्दै आएका छौं। यसरी शिक्षा र स्वास्थ्यसम्बन्धी कार्यक्रमलाई प्रभावकारी बनाउने हाम्रो प्रयास निरन्तर जारी रहनेछ,” भन्नुभयो।

मेलाको आयोजना कोईकाको आर्थिक सहयोगमा प्लान इन्टरनेशनल नेपाल र राधाकृष्ण थारु जनसेवा केन्द्र गुलरियाको साझेदारीमा सञ्चालित ‘किशोरकिशोरी यौन तथा प्रजनन् स्वास्थ्य तथा अधिकार कार्यक्रम’ अन्तर्गत गरिएको हो। मेलामा विद्यार्थीहरूले यौन तथा प्रजनन् स्वास्थ्य सम्बन्धी विषयमा आफ्ना भनाइ, नृत्य, गीत र नाटक प्रस्तुत गरे। कार्यक्रम विद्यार्थीहरूले सचेत र सुसंस्कृत तरिकाबाट सञ्चालन तथा व्यवस्थापन गरेका थिए, जसले मेलालाई अझ आकर्षक र शिक्षाप्रद बनाएको थियो।

विद्यालयले यस प्रकारका कार्यक्रममार्फत विद्यार्थीहरूमा स्वास्थ्य सम्बन्धी सचेतना फैलाउने मात्र होइन, व्यवहारिक दृष्टिले सुधार र सकारात्मक परिवर्तन ल्याउने लक्ष्य राखेको छ। आगामी दिनमा पनि यस्ता मेलाहरू नियमित रूपमा आयोजना गरिने विद्यालयले जनाएको छ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

बर्दिया जिल्लामै पहिलो ४ GPA ल्याउने आरती पौडेलको सम्मानमा द भ्वाइस एकेडेमीको भव्य कार्यक्रम

१७  असार २०८२, रिपोर्टिंग  नेपाल, यशु केसी 

जयनगरमा रहेको द भ्वाइस एकेडेमी विद्यालयले शैक्षिक गुणस्तर अभिवृद्धि अन्तरक्रिया तथा अभिभावक सम्मान कार्यक्रम भव्य रूपमा सम्पन्न गरेको छ। २०६४ सालमा स्थापना भएको यस विद्यालयले शिक्षासँगै खेलकुद, सिर्जनात्मक कार्यक्रम तथा सामाजिक उत्तरदायित्वलाई समेट्दै उत्कृष्ट शैक्षिक वातावरण निर्माण गर्दै आएको छ। विद्यालयले पहिलो पटक २०८१ सालको एसइई परीक्षामा बर्दिया जिल्लाकै इतिहासमा पहिलो ४ GPA हासिल गर्न सफल भई जिल्लालाई गौरवपूर्ण उपलब्धि दिलाएको छ।

कार्यक्रमको शुभारम्भ विद्यालयका प्रधानाध्यापक भिमसेन गिरीले स्वागत मन्तव्य राख्दै गर्नुभएको थियो। उहाँले विद्यालयको स्थापना कालदेखि अहिलेसम्मको यात्राबारे चर्चा गर्दै, “यो सम्मान कार्यक्रम विद्यार्थीहरूको मेहनतको कदर गर्नुका साथै आगामी वर्ष SEE मा सहभागी हुन लागेका विद्यार्थीहरूलाई हौसला प्रदान गर्न गरिएको हो,” भन्नुभयो। कार्यक्रममा विद्यालयका संस्थापक डिल्लीराम गिरीको सभाध्यक्षतामा कार्यक्रम सम्पन्न भएको थियो भने प्रमुख अतिथिको रूपमा नगर प्रमुख छबिलाल थारु रहनुभएको थियो। नगर प्रमुख थारुले पानसमा दीप प्रज्वलन गरी कार्यक्रमको औपचारिक उद्घाटन गर्नुभएको थियो।

कार्यक्रममा विशिष्ट अतिथि नगर उपप्रमुख रत्नकुमारी पाण्डे हुनुहुन्थ्यो। विशेष अतिथिमा वडा नं. ६ का वडा अध्यक्ष झगबहादुर वली, प्याब्सनका केन्द्रीय सदस्य एकराज पौडेल, शिक्षक महासंघ अध्यक्ष पोमराज शर्मा, शिक्षा शाखा प्रमुख प्रा.स. खिमराज काफ्ले, प्रमुख सल्लाहकार ओम काफ्ले लगायतको उपस्थिति रहेको थियो।

यस वर्षको माध्यमिक शिक्षा परीक्षा (SEE) मा द भ्वाइस एकेडेमीबाट २२ जना विद्यार्थी सहभागी भएका थिए, जसमा सबै उत्तीर्ण भएका छन्। बुवा घन श्याम र आमा गंगा पौडेलकी छोरी आरती पौडेलले ४ GPA ल्याएर बर्दिया जिल्लामै पहिलो स्थान हासिल गर्न सफल भएकी छिन्। अन्य विद्यार्थीमध्ये ४ जनाले  A+, १४ जनाले A, र ३ जनाले B+ ल्याएका छन्। विद्यालयले आरतीलाई गाडीमा राखी पञ्चेबाजा सहित नगर परिक्रमा गराएर विशेष सम्मान प्रदान गरेको थियो। त्यसैगरी, विद्यालयले उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्ने विद्यार्थीहरू दिपिशा गिरी, आयेशा थापा, कविज ज्ञवाली, विदिशा रिजाल, नमन गिरी, प्रकाश बस्नेत, भुवन अर्याल, रोशन थापा, श्रीषा चौधरी, मौसम थारु , अशिम पुरी ,प्रशान्त बराल,साजन बि.क.,सुशान्त कुवर,समिर पौडेल,उर्मिला चौधरी,प्रदिप राजी, संगम भुजेल, प्रशान्त  बिसी, निखिल चौधरी,अंकित केसी तथा उनीहरूका अभिभावकहरूलाई दोसल्ला र सम्मान–पत्र प्रदान गरेको थियो।

कार्यक्रमको प्रमुख आकर्षण बनेकी आरती पौडेलले भावुक शैलीमा मन्तव्य राखेकी थिइन्। उनले भनिन्, “मेरो बाबु रोजगारीको सिलसिलामा बिदेश जानुभएको छ, आमा घरको सबै जिम्मेवारी सम्हाल्दै आउनुभएको छ। बाबाले कमाएको सबै पैसा मेरो पढाइमा खर्च गर्नुभएको छ। म बाबुआमाको आशा, भरोसा र विश्वास मर्न दिन्न।” उनले थप भनिन्, “म डाक्टर बन्न चाहन्छु, तर आर्थिक अवस्थाले साथ दिने अवस्था छैन। मनले त म डाक्टर पढ्न सक्छु भन्ने लाग्छ, तर पैसाले रोक्न सक्छ। मैले सेवा गर्ने डाक्टर बन्ने सपना देखेकी छु – सबैले उपचार पाउन सकून् भन्ने मेरो चाहना हो।” आरतीको यो भनाइले कार्यक्रम स्थलमा रहेका सबैलाई भावुक बनाएको थियो।

उनको भनाइ अहिले सामाजिक सञ्जालमा भाइरल बन्दैछ। उहाँको मर्मस्पर्शी अभिव्यक्तिको भिडियो हेर्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस्:
👉 आरतीको भिडियो हेर्नुहोस्

त्यस्तै नगर उपप्रमुख पाण्डेले सुभकामना दिने क्रममा भन्नुभयो :  विद्यालयले दिएको निरन्तर प्रयास र १० वर्षदेखिको  विद्यार्थीको कडा मिहिनेतले आज यस्तो अद्भुत सफलता सम्भव भएको हो। सबैलाई बाकि शैक्षिक भविष्यको सुभकामना ”

नगर प्रमुख छबिलाल थारुले आरतीको उल्लेखनीय उपलब्धिको प्रशंसा गर्दै भन्नुभयो, “आरती जस्ता विद्यार्थीहरू समाजका लागि प्रेरणा हुन्। उहाँको बोलीले हामी सबैलाई छुन सफल भयो। म उहाँ र सम्पूर्ण सफल विद्यार्थीहरूलाई बधाई दिन चाहन्छु।” उपप्रमुख रत्नकुमारी पाण्डेले भन्नुभयो, “१० वर्षदेखि विद्यालयले दिएको प्रयास, शिक्षक, अभिभावक र विद्यार्थीको समन्वयबाट आजको सफलता सम्भव भएको हो। यो विद्यालय अब बर्दियाको गौरव हो।”

विद्यालयका प्रमुख सल्लाहकार ओम काफ्लेले विद्यालयको इतिहासको चर्चा गर्दै भने, “संस्थागत रुपमा शैक्षिक सुधारको अभियानमा लाग्दै आएको द भ्वाइस एकेडेमी आज बर्दिया जिल्लाको शैक्षिक इतिहासमा चम्किलो नाम बनेको छ। ४ GPA ल्याउने विद्यार्थी उत्पादन गर्ने पहिलो विद्यालय बनेकोमा हामी सबै गर्व गर्न सक्छौं।”

कार्यक्रममा सहभागी अतिथिहरूले विद्यार्थीहरूको सफलतामा विद्यालयको भूमिकाको उच्च प्रशंसा गरेका थिए र आगामी दिनमा अझ उत्कृष्ट उपलब्धिको कामना व्यक्त गरेका थिए।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

आफूलाई नचिनेसम्म हामी अधुरो हुन्छौँ

२७ पौष २०८१। गोपीलाल कँडेल । बर्दिया

तपाईं पहिलोपटक कक्षामा हुँदा कति जिम्मेवारी थियो ? अलिकति ! अर्को कक्षामा पुग्दा त्यो जिम्मेवारी घट्यो कि बढ्यो ? तेस्रो कक्षामा पुग्दा त्यो जिम्मेवारी घट्यो कि बढ्यो ? यसो गर्दागर्दै तपाईंले माध्यमिक तहको शिक्षा उत्तीर्ण गर्नुभयो । क्याम्पसमा पढ्न थालेपछि जिम्मेवारी अझै बढ्दै गयो । तपाईंले विवाह गरेपछि जिम्मेवारी अझै बढ्दै गयो । तपाईंको जागिरमा प्रमोसन हुँदै जाँदा जिम्मेवारी पनि बढ्दै गयो ! तपाईंको उमेर बढ्दै जाँदा त्यो जिम्मेवारी पनि बढ्दै गयो । यसकारण यो जिम्मेवारी कहिल्यै पनि घटेन । एकदिन हाम्रो जिम्मेवारी घट्नेछ भन्ने कुरा त केवल मानिसहरुको सपना मात्र हो । जिम्मेवारी घट्दै घट्दैन । यी जिम्मेवारीहरुका बीचमा एक जना मानिस छ ।

एकदमै जिम्मेवार मानिससँग जतिसुकै धेरै जिम्मेवारीहरु भए पनि उसले खाना नखाएमा भोक अवश्य लाग्नेछ । भोक लागेपछि उसले खानु आवश्यक हुन्छ । पानी खाएन भने तिर्खा त लाग्छ नै । किनभने, ऊ एक मानिस हो । यी मानिसका आवश्यकताहरु हुन् । खाना खानु, पानी पिउनु, श्वास लिनु । यदि कसैले मसँग श्वास लिने समय छैन भन्यो भने के होला ? यदि वास्तवमै कसैसँग सास फेर्नका लागि समय छैन भने तपाईंलाई थाहा छ– तीन मिनेटपछि उसलाई के हुनेछ ? ऊ यस संसारबाट बिदा हुनेछ । श्वास एकदमै आवश्यक चीज हो । यदि जिम्मेवारीका कारण कुनै मानिस सुतेन भने– मैले देखेको पनि छु । ठूला–ठूला देशका प्रमुखहरु विशेष बैठकमा उपस्थित भएका हुन्छन् अनि त्यसमध्ये एक जनाचाहिँ सुतिरहेका हुन्छन् । किन ? किनभने उनी मानिस हुन् र मानिसलाई निद्रा लाग्छ अनि सुत्ने कुरा उनका लागि एकदमै आवश्यक हुन्छ । ठीक यसै गरी शान्ति पनि हाम्रो आवश्यकता हो भनेर हामी शान्तिलाई किन हेर्दैनौँ ? यो त श्वास लिनु, खाना खानु, पानी पिउनुजत्तिकै अत्यावश्यक चीज हो । यसको अभावमा हामी अधुरो हुन्छौँ । त्यस शान्तिको अभावमा आफूलाई नचिनेसम्म, आफूलाई नजानेसम्म हामी अधुरै हुन्छौँ । हामी अधुरो भएसम्म हामी कुनै पनि कुरालाई राम्रो तरिकाले पूरा गर्न सक्दैनौँ । किनभने, हामीलाई सधैँ याद आइरहन्छ, ‘म को हुँ ! मेरो जीवनमा के हुनेछ !’

मानिसहरु आफूलाई वर्षौंसम्म बाँच्छु भन्ठान्छन् । यदि एक जना मानिस सय वर्षसम्म बाँच्छन् र सयलाई तपाईं ३६५ ले गुणा गर्नुहुन्छ भने उनले बाँचेका दिनहरुको हिसाब केवल ३६,५०० हुन्छ । ३६ हजार ५०० दिन हुन्छ । हामीले बाँच्ने दिन केवल यति त हो । त्यसमा पनि यदि सय वर्षसम्म बाँच्यौँ भने मात्र ! यसर्थ हामी यहाँ जेजति दिन बाँचे पनि हामी के गरिरहेका छौँ ? आफ्ना लागि के कमाइरहेका छौँ ? आफ्नो हृदयका लागि के कमाइरहेका छौँ ? आफ्नो शान्तिका लागि के कमाइ गरिरहेका छौँ ? वास्तवमा हामीले आफू जिउनुको सार्थकताका लागि के कमाइ गरेका छौँ ?

मानिसभित्र शान्ति छ । त्यो शान्तिलाई महसुस गर्नु मानिसका लागि अत्यावश्यक विषय हो, आधारभूत कुरा हो । यदि मानिसले त्यो शान्तिलाई महसुस गर्न सकेन भने ऊ को हो, ऊ के हो भन्ने कुरालाई बुझ्न सक्दैन । यदि उसले ‘म को हुँ’ भनेर आफूलाई बुझ्न सकेन भने अरु चीजका बारेमा बुझ्ने कोसिस गर्छ । मानिसहरु यस्तै गरिरहेका हुन्छन् । अरु सबै चीजलाई बुझ्ने प्रयास गर्छ तर स्वयम् आफूलाई बुझ्ने कोसिस गर्दैन । उसले साथीलाई चिन्छ तर आफूले आफैलाई चिन्दैन । ऊ आफ्नो परिवारलाई चिन्छ तर आफूले आफैलाई चिन्दैन । ऊ आफ्ना साथीभाइलाई चिन्छ तर आफूले आफैलाई चिन्दैन । उसले आफ्नो जीवनमा बाहिरी रुपमा आदर्श मानेका व्यक्तित्वलाई उसले चिन्छ । बाहिरी संसारका लागि बनाइएका लक्ष्यका बारेमा ऊ जानकार छ, तर उसलाई के हुनेछ भन्ने उसको आफ्नो लक्ष्यका बारेमा उसैलाई थाहा छैन ।

म यो सन्देश मानिसहरुसमक्ष पु¥याउने प्रयास गरिरहेको छु, किनभने उनीहरुले आफ्नो जीवनमा शान्तिको अनुभूति गर्न सकून् । वास्तवमा मानिसभित्र शान्ति नभएसम्म क्रान्ति त फैलिरहन्छ । एकातर्फ शान्ति छ भने अर्कातिर क्रान्ति हुन्छ ।
शान्तिको खोजी गर्नुहोस् । जहाँ पाइन्छ त्यहीँ ठीक छ । मूल कुरा त तिर्खा मेट्नेबारेमा हो । पानीको स्रोत कहाँ छ भन्ने विषयको कुरा होइन । पानी जहाँको भए पनि पिउनुहोस् र आफ्नो तिर्खा मेट्नुहोस् । आफ्नो जीवनलाई सफल पार्नुहोस् ।
यदि हामीलाई पानीको आवश्यकता पर्छ, पानी प्राप्त गर्ने प्यास जाग्छ अनि हामी पानी खोज्न थाल्छौँ, पानीको स्रोतलाई खोज्न थाल्छौँ । कुवा, नदी या झरनालाई खोज्न थाल्छौँ । त्यस्तै गरेर यो कुरालाई बुझ्नु आवश्यक छ: जुन चीजलाई हामी खोजिरहेका छौँ, हामी जीवनमा जुन सुखलाई चाहन्छौँ, त्यो कहाँ छ ? त्यो चीज, त्यो सुख हामीभित्रै छ । तर, हामी त्यसलाई बाहिर खोजिरहेको छौँ ।

हामी सोच्छौँ, हाम्रो उन्नति भयो भने हामीलाई सुख–शान्ति प्राप्त हुनेछ । तर, हाम्रो हृदयले खोजेको सुख त्यो सुख होइन । त्यो सुख फरक छ । यदि हामीले– ‘मलाई पारिवारिक सुख प्राप्त भएपछि मेरो हृदयलाई आनन्द हुनेछ’ भनेर भनिरहन थाल्यौँ भने यो कुरा पनि गलत हो । बाहिरका सबै सुख हुँदाहुँदै पनि एउटा यस्तो सुख छ, जसलाई नजानी, नबुझीकन मानिसको जीवन अधुरो हुन्छ । आन्तरिक सुखको चाहनारुपी बीउलाई सृष्टिकर्ताले तपाईंको हृदयमा राखेका छन्– साँचो सुख र शान्तिलाई कहाँ छ भनेर खोज्नुहोस्, जान्नुहोस् अनि पहिचान गर्नुहोस् भनेर ।

हृदयलाई हरेक दिन, हरेक क्षण शान्तिको आवश्यकता छ । मानिसहरु शान्तिको कुरा गर्छन् । भन्छन्, “विश्वमा शान्ति हुनुपर्छ ।” म भन्छु, विश्वमा शान्ति होइन, तपाईंको हृदयमा शान्ति हुनुपर्छ । विश्वलाई शान्ति चाहिएको कहाँ हो र ? विश्वमा को छन् ? मानिस नै त छन् ! अरु को छन् ?

(यो लेख प्रेम रावतको सम्बोधनलाई सम्पादन गरी साभार गरिएको हो । उहाँ मानवता र शान्तिका विषयमा चर्चा गर्ने अन्तर्राष्ट्रिय वक्ता तथा विश्वप्रसिद्ध पुस्तक ‘स्वयंको आवाज’ (हियर योरसेल्फ)का लेखक हुनुहुन्छ । उनको सन्देशका बारेमा थप जानकारीका लागि : www.premrawat.com)

 

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

ढकैला गाउँमै स्वास्थ्य सेवा – शहरी स्वास्थ्य क्लिनिकको उद्घाटन

२६ आश्विन २०८२, रिपोर्टिंग  नेपाल ,बारबर्दिया | बारबर्दिया नगरपालिका–९ ढकैला गाउँमा शहरी स्वास्थ्य क्लिनिकको भव्य रूपमा शुभारम्भ गरिएको छ। आइतबारदेखि सेवा सुरु भएको यो क्लिनिक गाउँकै बासिन्दालाई सहज र गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवा उपलब्ध गराउने उद्देश्यले स्थापना गरिएको हो।

बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्जको मध्यवर्ती वन क्षेत्रमा पर्ने ढकैला गाउँ राजमार्गदेखि करिब ५  किलोमिटर टाढा अवस्थित छ। लामो समयदेखि गाउँमा स्वास्थ्य संस्थाको अभावका कारण स्थानीयवासीहरूलाई सामान्य उपचारका लागि पनि पाँचदेखि छ किलोमिटर जंगल पार गर्दै हिंड्नुपर्ने बाध्यता थियो। आजदेखि भने ढकैला गाउँका बासिन्दाले आफ्नो घरआँगन नजिकै स्वास्थ्य सेवा पाउने भएका छन्, जसले उनीहरूको दैनन्दिन जीवनयापनमा ठूलो सहजता ल्याउने अपेक्षा गरिएको छ ।

क्लिनिक सञ्चालनका लागि करिब ३७ लाख रुपैयाँ लागतमा नयाँ भवन निर्माण गरिएको हो। भवन निर्माणका लागि स्व. दमन ध्वज क्षेत्रीको सम्झनामा उनकी श्रीमती सपना क्षेत्री र छोराहरूले १६९.३१ वर्गमिटर जग्गा दान गरेका थिए। समाजप्रति उच्च योगदान पुर्‍याउने उक्त परिवारलाई उद्घाटन समारोहमा विशेष सम्मान गरिएको थियो। त्यस्तै, समयमै गुणस्तरीय काम सम्पन्न गर्ने निर्माण व्यवसायीलाई पनि प्रशंसा पत्र प्रदान गरिएको थियो।

फोटो : जग्गादातालाइ सम्मान पत्र प्रदान गर्दै नगर प्रमुख छबिलाल थारु

उद्घाटन कार्यक्रममा प्रमुख अतिथि बारबर्दिया नगरप्रमुख छबिलाल थारूले ढकैला शहरी स्वास्थ्य क्लिनिकलाई स्थानीय जनताको स्वास्थ्य सुधारतर्फको ऐतिहासिक कदमका रूपमा व्याख्या गर्नुभयो । उहाँले स्वास्थ्य सेवा प्राप्ति कुनै विशेष वर्गको सुविधा होइन, सबै नागरिकको मौलिक अधिकार भएको उल्लेख गर्दै क्लिनिक स्थापना मार्फत गाउँमा नयाँ युगको सुरुवात भएको बताउनुभयो।
नगरप्रमुख थारूले भन्नुभयो ,

“स्वास्थ्य सबैको अधिकार हो। आज हामीले ढकैला गाउँमा स्थापना गरेको यो शहरी स्वास्थ्य क्लिनिकले टाढाटाढा स्वास्थ्य उपचारका लागि हिँड्नुपर्ने बाध्यता अन्त्य गरेको छ। अब गाउँकै आँगनमा उपचार उपलब्ध हुनेछ। यस संस्थाले केवल उपचार दिने मात्र होइन, स्थानीय बासिन्दामा स्वास्थ्यबारे सचेतना फैलाउने, रोग नलाग्ने जीवनशैली अपनाउन प्रेरित गर्ने, र समुदायलाई नियमित स्वास्थ्य परीक्षणतर्फ उन्मुख गराउने काम पनि गर्नेछ। बारबर्दिया नगरपालिकाले स्वास्थ्य र शिक्षालाई प्रमुख प्राथमिकतामा राखेको छ। रोग लागेको बेलामा मात्र उपचार होइन, रोग नै नलागोस् भनेर समुदायलाई तयार पार्नु आजको आवश्यकता हो। यसतर्फ नगरपालिका जिम्मेवार तरिकाले काम गर्दै आएको छ, र ढकैला क्लिनिक यस यात्राको एउटा महत्वपूर्ण माइलस्टोन हो।”

नगरप्रमुखले स्थानीय जनताको सक्रिय सहयोग, जग्गा दान गर्ने परिवारको योगदान र निर्माण कम्पनीको समयमै सम्पन्न गरिएको कामप्रति विशेष धन्यवाद व्यक्त गर्दै आगामी दिनमा यस क्लिनिकलाई थप सुदृढ, जनमैत्री र आधुनिक प्रविधियुक्त स्वास्थ्य केन्द्रका रूपमा विकास गरिने प्रतिबद्धता जनाउनुभयो।

प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत गौतम भण्डारीले हाल समाजमा नसर्ने रोगहरू तीव्र रूपमा फैलिइरहेको बताउँदै जीवनशैलीमा सुधार, नियमित स्वास्थ्य परीक्षण र सचेतनामा जोड दिनुपर्नेमा बल दिनुभयो। उहाँले बालबालिकामा कुपोषण, किशोरीहरूमा रक्तअल्पता, र बालविवाहजस्ता समस्याले विकासका सूचकहरूमा नकारात्मक असर पारिरहेको जनाउँदै पालिका, विद्यालय, अभिभावक र समुदाय सबै एकजुट भएर काम गर्नुपर्नेमा जोड दिनुभयो।

प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत : गौतम भण्डारी

स्वास्थ्य शाखा प्रमुख गोविन्द पौडेलले ढकैला गाउँका बासिन्दाका लागि विशेषरूपमा लक्षित गरी यो क्लिनिक सञ्चालनमा ल्याइएको बताउनुभयो। हाल स्थायी दरबन्दी नभए पनि पालिकाले अस्थायी रूपमा स्वास्थ्य सेवा सुरु गरेको र निकट भविष्यमै स्थायी स्वास्थ्यकर्मीको दरबन्दी सुनिश्चित गरी यो क्लिनिकलाई नियमित, सुदृढ र दिगो स्वास्थ्य केन्द्रका रूपमा विकास गरिने उहाँको भनाइ थियो।

क्लिनिक सञ्चालनसँगै ढकैला गाउँका बासिन्दाहरूमा खुसीयाली छाएको छ। स्थानीयवासीहरूले अब आफ्नो गाउँमै आधारभूत स्वास्थ्य सेवा पाउने अवसर प्राप्त भएको भन्दै बारबर्दिया नगरपालिका र वडा कार्यालयप्रति आभार प्रकट गरे। स्थानीय मनिषा भारतीले भनिन्,

“पहिले सानो उपचारका लागि पनि पाँच–छ किलोमिटर जंगल पार गरेर जानुपर्थ्यो। राति बिरामी परे झन् समस्या हुन्थ्यो। अब गाउँमै स्वास्थ्य सेवा पाउँदा निकै राहत मिलेको छ।”

कार्यक्रमका अध्यक्ष तथा वडा नं. ९ का अध्यक्ष देवेन्द्र कुमार विष्टले यो क्लिनिक गाउँवासीकै सहयोग, दान, र पालिकाको पहलबाट सम्भव भएको उल्लेख गर्दै सबैप्रति धन्यवाद व्यक्त गर्नुभयो । उहाँले गाउँमा स्वास्थ्य सेवा विस्तार गर्न यो सुरुवातमात्र भएको र आगामी दिनमा थप सुविधा थप्दै जाने प्रतिबद्धता जनाउनुभयो।

कार्यक्रममा नगरप्रवक्ता तथा वडा नं. ४ का अध्यक्ष सिताराम योगी, सामाजिक विकास समितिकी संयोजक श्यामकुमारी चौधरी, वडा नम्मर ८ का अध्यक्ष्य नर बहादुर चन्द लगाएत जनप्रतिनिधि, स्थानीय अगुवाहरू, स्वास्थ्यकर्मी, शिक्षक तथा समुदायका दर्जनौँ स्थानीयवासीहरूको उल्लेखनीय उपस्थिति थियो। उत्साहपूर्ण वातावरणमा सम्पन्न कार्यक्रमले गाउँमा स्वास्थ्य सेवाप्रतिको नयाँ आशा र भरोसा जगाएको छ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

सिको साकोस बर्दियाका अध्यक्ष दामोदर अधिकारी नेफस्कुनको प्रबक्ता

२५ पुष २०८०, बर्दिया । नेपाल  बचत तथा ऋण केन्द्रिय सहकारी संघ लिमिटेड (नेफ्स्कुन) को प्रबक्तामा दामोदर अधिकारीलाई चयन गरेको छ । दामोदर अधिकारी संघ का बरिस्ठ उपाध्यक्ष तथा सिको साकोस बर्दियाका अध्यक्ष समेत रहेका छन ।
हिजो भयको सङघको सन्चालक समितिको ३२२ औं बैठकले अधिकारीलाई उक्त जिम्मेवारी प्रदान गरेको  हो ।
सन्चालक समितिका निर्णय हरु तथा सदस्य संघ संस्था र सरोकारवालाहरु सङ्ग सम्बन्धित आधिकारिक  जानकारी तथा सुचनाहरु संघको प्रबक्ता मार्फत सम्प्रेषण गरिने समितिले जानकारी गरायको छ ।

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

बाँसगढी नगरपालिकाको संविधान विरोधी निर्णय …?

भरत परियार, बर्दिया – ३१ भाद्र २०८१

सङ्घर्षको आँधीबेहरीमा जन्मिएको अखिल (क्रान्तिकारी) क्रान्तिकारी विद्यार्थी आन्दोलनको मूल प्रवाह हो । शिक्षामा आमूल रूपान्तरणका लागि राजनीतिक सत्ताको समग्र रूपान्तरणको वैज्ञानिक सत्यप्रति स्पष्ट र दृढ रहँदै वर्तमानमा आमशैक्षिक सुधारका लागि सङ्घर्ष र वैज्ञानिक समाजवादी क्रान्तिमा अग्रदस्ताको भूमिका निर्वाह गरिरहेको छ । जनताको अपेक्षा र क्रान्तिको आवश्यकतामा खरो उत्रिन सक्ने सडक बाघको रुपमा स्थापित हाम्रो सङ्गठन अखिल (क्रान्तिकारी) ले विद्यार्थी आन्दोलनको गौरवमय विरासत कायम गर्न र नयाँ इतिहास निर्माण गर्न अनवरत सडक संघर्षको नेतृत्व गदै आइरहेको छ l हाल हाम्रो संगठनले नेपालको शिक्षा क्षेत्रमा विद्यमान निजीकरण, माफियाकरण र व्यापारीकरणका विरुद्ध देशैभरी Mission Everyday Campaign-2 अभियान सञ्चालन गरिरहेको छ ।

   शिक्षालाई मौलिक अधिकारको रूपमा राज्यले कानुनी व्यवस्था गरेको भएपनि कार्यान्वयनमा शिक्षा क्षेत्रमा पैसा हुने र नहुनेका विचमा चरम विभेद छ। पैसाको तौल अनुसार शिक्षा किन्नुपर्ने व्यापारीक वस्तु बन्न पुगेको छ। नेपालको शिक्षा निजिकरण, व्यापारीकरण हुँदै अकुत नाफा कमाउने विशाल बजारका रूपमा दुरुपयोग भएको छ। शिक्षा आम जनताको पहुँचबाट टाढा हुदै गएको छ आम विद्यार्थीको अधिकारका पक्षमा आवाज उठाउनु र संघर्ष गर्नु हाम्रो कर्तव्य हो। यसै सन्दर्भमा बर्दियाको बाँसगढी नगरपालिकाले अघिल्लो वर्षको SEE को नतिजा देशैभर ४८ प्रतिशत विद्यार्थी उत्तिर्ण भएका छन् भने ५२ प्रतिशत अनुउत्तिर्ण भएका छन् । बर्दिया जिल्लाका ३१ वटा माध्यमिक विद्यालयको रिजल्ट १० प्रतिशत भन्दा कम आएको छ भने ७ वटा विद्यालय निल(शून्य)भएका छन् । 

जिल्ला भरिका ७ वटा सामुदायिक विद्यालयहरुमा एसईई रिजल्ट शुन्य आएको छ । निल नतिजा आएका स्कुलहरुमा जनता माबि बेलवा बाँसगढी, नेरा गणेश माबि मनाउ गेरुवा, लक्ष्मी माबि चेपाङ बाँसगढी,  जनता माबि बठुवा बाँसगढी, अमर सहिद दशरथ चन्द माबि बारबर्दिया, जगदम्बिका माबि शान्तिपुर बढैयाताल र पृथ्वी माबि लखना बाँसगढीमा गरी जम्मा ४ सय ५८ जना विद्यार्थी मध्ये सबै जना अनुत्तीर्ण  भएका  छन् । बाँसगढी नगरपालिकाका मात्रै ४ वटा विद्यालय निल भएका छन् ।  यसरी अनपेक्षित रिजल्ट आएको भन्दै बाँसगढी नगरपालिले नगरपालिका भित्रका सरकारी विद्यालयमा अतिरिक्त कक्षा सञ्चालन गर्ने र त्यसवापत विद्यार्थीबाट शुल्क उठाउन पाउने व्यवस्था कार्यान्वयनमा ल्यायो । सोही अनुसार सबै विद्यालयले अनिवार्य रुपमा लागू हुने गरी विद्यार्थीबाट मनपरी शुल्क असूल गर्ने काम गरिरहेका छन् । बिद्यालय समयमा कोर्स पूरा नगर्ने, ठिक ढंगले विद्यार्थी लाई नपढाउने, विषयगत शिक्षक दरबन्दी अपुग राख्ने, शिक्षक शिक्षिकाहरुलाई तालीम नदिने, पालिकाले आफ्नो जिम्मेवारी ठिक ढंगले पूरा नगर्ने तर शिक्षा जस्तो संवेदनशील क्षेत्रमा निजीकरणलाई प्रोत्साहन दिने स्थानीय सरकारको नीतिले किसान, मजदुर, न्युन वर्गीय जनताका छोराछोरीलाई विद्यालय शिक्षाबाट वञ्चित गर्ने देखिन्छ ।

यसै पनि देशको अहिलेको शिक्षाको अवस्था हेर्दा हाम्रा विद्यालय ज्ञान, सिप र क्षमता आर्जन गर्ने नभई हातमा सर्टिफिकेट झुन्डाएर बिदेश लखट्ने अर्थात् विदेशी कामदार उत्पादन गर्ने कारखानामा सीमित छन् । तर वार्षिक रिजल्टकै आधारमा सिकाइ उपलब्धि कम भएको भन्दै निरक्षर अभिभावकमा विभिन्न भ्रम पैदा गरी मनपरी शुल्क उठाउने काम भएको छ । राम्रो रिजल्ट ल्याउने वाहानामा भ्रम पैदा गरी सामुदायिक शिक्षालाई ध्वस्त पार्ने र निजीकरणलाई प्रवर्धन गर्ने कार्य कुनैपनि हिसाबले उपयुक्त देखिँदैन । सामुदायिक बिद्यालयमा राज्यले भौतिक पुर्वाधार सहित निःशुल्क  पाठ्यपुस्तक, खाजा नास्ता र विभिन्न सेवा सुविधा सहित दक्ष शिक्षकहरुको व्यवस्थापन गरेको भएता पनि अघिल्लो पटकको रिजल्ट ठिक नआउनुको परिणामस्वरूप अहिले विद्यार्थी र अभिभावकमाथि मनलाग्दी आर्थिक भार थोपरिएको अवस्था छ । यस्तो अवस्थामा जिल्ला शिक्षा विकास तथा समन्वय इकाई लगाएत अन्य सरोकारवाला निकाय मुकदर्शक बनिरहेको देखिन्छ ।

हाम्रो संगठनले उक्त प्रकारको शुल्क खारेजीको लागि मौखिक रुपले अनुरोध गर्यो, पालिकाका १४ मध्ये १३ वटा विद्यालयका कक्षा १० मा अध्ययनरत विद्यार्थीहरुको हस्ताक्षर संलग्न गराइ ७२ घण्टे अल्टिमेटम सहितको मागपत्र बुझाउने लगायतका कामहरु गर्दा समेत शुल्क खारेजीका निम्ति पालिकाको तर्फबाट कुनै तदारुकता देखिएन बरु मेयरले उल्टै धम्किपूर्ण भाषा प्रयोग गर्ने, हप्काउने, झगडा गर्न तम्सिने जस्ता तुच्छ व्यवहार प्रदर्शन गर्न थाले । फलस्वरुप, भाद्र २४ गते नगरपालिकाको शिक्षा शाखामा तालाबन्दी गर्न हाम्रो संगठन बाध्य भयो । २४ गते बेलुका र २५ गते विहान मेयर स्वयंले बोलाएको अनौपचारिक वार्तामा समेत हामी बस्यौ, उनले विद्यार्थीका माग सम्बोधन गर्ने कुनै छाटकाट देखाएनन् । भाद्र २५ गते दवाव स्वरुप नगर प्रमुख खड्क बहादुर खड्काको घरमा कालोव्यानर लगाउने र महेन्द्र राजमार्गलाई २० मिनेटको लागि चक्काजाम गर्ने कार्य भए। २६ गते औपचारिक वार्ताको आव्हान गरियो न समस्यालाई हल गर्न कुनै प्रयास गरियो बरु मेयरको निर्देशनमा संगठनले लगाएको ताला फोड्ने काम भयो। यसरी संविधानको व्यवस्था र विद्यार्थीका हक अधिकार कार्यान्वयनका निम्ति हाम्रो संगठनले गरिरहेको शान्तिपूर्ण प्रयासमा नगरपालिकाले तगार हालिदियो । 

विदयार्थीहरुको हक अधिकारको कार्यान्वयन तथा आफ्नो कर्तव्यप्रति सचेत संगठन भएको हैसियतले  विद्यार्थीहरुमाथि भइरहेको लुटको अन्त्य गर्ने प्रयासमा हाम्रो सङ्गठन बर्दिया जिल्ला समिति निरन्तर जुधिरहेको रहेको छ।  नगर प्रमुख भड्काववादी गतिविधिलाई चिर्दै विद्यार्थीको निःशुल्क शिक्षा प्राप्तिको अधिकारलाई कार्यान्वयन गर्ने गरी विद्यार्थी आन्दोलनको तयारी गर्नु अहिले बर्दिया जिल्ला समितिकाे प्रमुख समेत कार्यभार हो ।

भरत परियार {अखिल (क्रान्तिकारी) केन्द्रिय सदस्य तथा बर्दिया जिल्ला इञ्चार्ज हुन् }

बिज्ञापन-AI-ADCustom Text

बिज्ञापन

Custom Text

भर्खरै राखिएको